Fizykoterapia za mną i wreszcie mam chociaż pięć minut, żeby się po tyłku podrapać. Nadal muszę ćwiczyć, ale przynajmniej nie spędzam godzinę dziennie na zabiegach a w weekendy nie jestem tak obolała, że jedyne, o czym marzę, to zawinąć się w kołdrę i amputować sobie kręgosłup. Ogólna tendencja jest taka, że ma być coraz lepiej, chociaż szczerze mówiąc, nie wiem jakim cudem ma się to wydarzyć :/
Tak więc... Wrzuciłam coś nowego. Powinnam była się uczyć albo przygotowywać do kolokwium z białoruskiego, ale tak mi się chciało jak wilkowi orać. Z resztą... Ech... Co tu dużo mówić- powoli te studia mnie irytują. Głównie budynek w którym jest zimno jak w piwnicy. Zdecydowanie ten wytwór architektury jest porażką.
Tak czy siak- żyję. Dziękuję za uwagę.